/Aşk’a birkaç cümle kadar
Uzağız
İkimiz.../
Karlar altına
Mahkûm edilmiş aşk,
Kimseyi umursamaz, bildiğini okur...
Deli kardelen kadar cesur
İlk yanığını
Soğuktan alan ciğerlerimiz
Ağlamamız için hazırlanmış
İkinci bahanemiz...

Çığ düşmüş kapalı yollarında
Bayram sabahı
Doğum sancıları çeken bir annenin
Feryadı!
Ve buz tutan hayata
İlk adım gibi
Acı tadında
/Sevdamız.../


Kırmızının krizanteme sevdası
Ve ante’ye kazılan mezar
/Umutlarımız.../
Bahara bilenecek
Kar altında
Bekleyecek yağmuru
Buz tutan elleri
Yükseltmeden sema ya
Rahmet dilemeyi de öğrenecek...


Beyaza bürünmüş mavi gibi
Kırmızı’ya hasret
/Sabrımız.../
Belki de yüreklerde rengini yitirecek
Gün yüzüne hasret
İnatla baharı olacak yüreklerin
Sonsuz olmasa da sonu
Uçmasa da semada sokak çocukları
Şahin görünecek bakınca
Karga yavrusu...

yoksun,

gözlerim yolunu
sinemde ki tepelerden
hasretkeşim

bir haber getiren
alsın neyim varsa
vazgeçmişim
günahsız sevdamın
rengi ateş
bu yüzden
kırmızı sevmişim

yüreğim
muhkem zannederdim
aşka
oysa
hicranınla tükenmişim

erdiğim her merhalede
bir karanlık siyahla
sevişmişim

kanla boyanmış
kalbim üstüne
aşkını
nakış nakış
işlemişim..

varlığında
kendimi bulduğum
dilber
yokluğunda
yitip gitmişim
bir tek hayalin kaldı
dilimde ezber
sen
herşeyimken
ben bir hiçmişim

zaman
sensizliğin ertesi
sevgili
gün değil ölen
ölen benmişim


Mustafa Özoğlu

Esin Emire ithafen

Perde perde siyahlar ardında
Müebbet mahpuslardayım

Garibim
Baharda hazanım
Işıktan iklimine muhtacım

Zağferan kokuna
Gül benzine
Nergis bakışına
Müptelayım

İpek tenine
Düşen bir katre yağmur
Sarı saçlarını okşayan
Bir esimlik rüzgâr
Ben olsaydım


Yokluğun
Nemrutun cehennemi
Aşka tam imanım
Ateşe karşı
İbrahimi duruştayım

Aramızdaki engeller
Sebebi efkârımın
Keşke
Gölgen olsaydım

Göğsümün kaf(Esin)de
Bülbül misali kalbim
Adın zikir eder her daim
Sağım solum önüm arkam
Büsbütün sevdayım

Eylül hüznüne
Bürünmüş sokağında
Zarif adımlarınla dokunduğun
Bir kuru yaprak
Ben olsaydım




Mustafa Özoğlu

Gönül yanlışlarının matem turlarında
Tütsü kokusu sarar sevda esaretlerini

Düşer faslı eftelya serpil umutlara
Köşede afroz keser yekte bıçkını küheylan
Galataya karşı serper umutlarını seher
Derinden bir nağmeye bürünür sevda

Vakit yıldız kaymalarına dem tutuşundayken
Keramet sanar gölge oynaşmalarını haspa

İlk defa gülüştü sabahla rüzgar
Kağıttan helvalar dizildi dünden güne
Döküldü hatıralar Leica öbeklerinden
Ömür enstantanelerinde sarıldı siyahla beyaz
Merdiven aralığına sinik tahayyüller
Suslarında kahpe soylu bir geceyi siler
İhtimal vaki insel nağmelerinde tazenin

Aşk yanar kaminetosunda
Düşselinde ten susturur ayazı

Işın Ergüney

Bilmeden içine darlık verdimse,
Vedamı özrüme sayıver gitsin.
Sevmek sevdiğini mutlu görmekse,
Ey gönlüm; bu aşktan cayıver gitsin!

Aşkınla yüz yürek kavrula dursun,
Dilerim kahrınla can verip ölsün!
Kalbinde tuz kadar bir yerim olsun,
Adıma 'nefretim' deyiver gitsin!

Celalettin Uçar

Aşkınla ölürüm, derdin hep bana
Sevdanı anlatan sözler yalanmış
Hani, mutluluklar verirdim sana
Benimle verdiğin pozlar yalanmış

Gözlerin, gözüme hani dost idi
O can, yollarıma hani post idi
Bensizlik ölüme bedel kast idi
Bakınca kızaran yüzler yalanmış

Benimle yaşardın bahar, yaz gibi
Sarılır öperdin gelin, kız gibi
Ayrılık çalarsın şimdi saz gibi
Öpünce aldığın hazlar yalanmış

Saçlarına gonca güller takardın
Dualar ederde, mumlar yakardın
Sen bu ayrılığı nerden çıkardın
Gözlerime bakan gözler yalanmış

Direnir zamana karşı koyardın
Ayları tutarda günleri sayardın
Şeytanla birleşir gözümü boyardın
Yaşadığın bahar, yazlar yalanmış

Ayrılık deyince düşerdin derde
Set çeker aşkıma olurdun perde
Meğerki beklermiş gönlün siperde
Cilveli cilveli nazlar yalanmış

Plaklar susmazdı, çalardı şarkın
Suyumu kesildi aşk denen çarkın
Anladım ki yokmuş zalimden farkın
Kalbindeki ateş, közler yalanmış

Necati Keçeli

Şair ölür...


/Fer söndü
Henüz sana açılmayan hayatta
Siluetine kapandı gözler
Sıcaktı ölüm ve ıslak.../

Öldüm!
Yaralı bir çığlık artık içimdeki umutlar
Hayat soğuk bir nefes alışımda son buldu
Sensizliğe doğru akarken ömür
Senli zamanlarda intihar ediyordum
Umuda saldığım güvercinlerden haber yok
Yosun dolu gözlerle bakarken gökyüzüne
Yoluma sevdam düştü çırılçıplak...
Maviliğime yakışıyor artık toprağın kahverengi
Aşk'a inat zina ediyorum ölümlü
Son dal demi çekiliyor artık dumanımın
Ve bedenim de bir iç savaşta dökülen kanlar...
Gözyaşlarım akarken yalnızlığa
Cansız yürek sırılsıklam...


/Sevda son perdeye çağırıyor
Aynı senaryodayız ölümle ikimiz
Üç
İki
Bir...
Ve son diyor artık hayat
Her yanım pus olur
Her yan puşt zulası
Senfoniler ölüme aşk'ı bağırıyor
Yakalarda siyah kurdeleler
Ve son kare
Film biter/


Ayrılık manifestosu artık soykırım şiirler
Dökülüyor kâğıdıma en karanlık heceler
Prangalar vurulmuş gözlerimde kalan son resminle
Geceye yüreğimdeki kan gülleri son damlayı akıtıyor
En büyük vurgunu ihanetten tatmış saniyeler sayıyor
Ağır adımlarım ve umutsuz duygularım
Ortaçağ acılarda "İspanyol Eşeğinde" iki ayrı yerde beden
Bir yan ihanetin dehlizinde
Bir yanım sensizliğin engin denizinde
Sensizliğe direnmiş yüreğimin ufkuna astım düş karanlığım
Suyun ateşle buluştuğu andaki sıcaklığında beden
Ölümler giydirilmiş hayallerde seni yaşıyorum her dem
Ve son nefesi verdiğim her ölümle yenilmişliğimin ilanını karalıyor
Beni ölüme kırdıran bir aşka bedelleniyorum
Bir umudun direnişindeki gülümsemeyle.


/Son nefeste hayat
Bu kalemle son hece
Her şair cesedini şiirinde defneder
Yıldızlar söner ay düşer
Çaresizdir yürek
Aşk şairi sayfalar terk eder
Emziren ölümdür insanı
Soğuk...
Beyaz...
Tatsız kokusuz.../


Ali Koç

Kusursuz Endamın
Adı Eylül
İmkânsızım
Sebeb-i siyahımdan habersiz
Yaşar maviliğinde
Ben yarınsızım

Ay çehresinde iki ala gül
Bakınca cenneti anımsarım
Dokunmak yasak
Uzansam kanar parmaklarım

Siyah inci gözleri
Zülfikar ın iki ucu
Takıldığım an yanarım
Kör olurum gayrisine
Süzülür şakaklarımdan
Sevda
Ağlarım

Narindir adımları
Anne eli şefkati toprağa
Rüzgâr benden evvel vurulmuş
Dağınık Şaçlarına

Gidemem yardan öte
Gözlerim onda kalır
Bir adım sonrası intihar
Gerisi hüzün
Ortası hep kahır.

Vuslat güneşin battığı yer
Hasretine sığınırım
Acıyla sızlanmamak için
Aşk
Sükûnet ister
Susar yüreğim
Susarım

Ve sevdam
İlk adımlarında ki
Narin bir kız çocuğu
Ayağında pembe patikleri
Elleri avucumda
Yürürüz u/mutsuzluğa doğru...



Mustafa Özoğlu

—gözlerine mil çekildi sevdanın
âdi hasret nefes kadar közlenmiş
hazin bir yokluğun ilk sancısında yürek
geçmişin ağıtıyla düşleri kanatma...

Zaman;
Yorgun düştüğüm gecenin bilmem kaçı
Durulmayan özlemin tam içindeyim
Batmaya yakın!
Aydınlatmıyor ruhumun dipsiz karanlığını
Elmas gözlü sokak lambaları
Artık matemde yürek yıkık dökük
Hüznümden başlıyorum enkazımı toplamaya
Hayallerim yenik düştü aşk denen çocuğa
Kaç mevsimdir sana hasret dilimde kesik susuşlar
Nereye çevirsem yüzümü sen vuruyor çaresizliğime...
Meçhule doğru yol alıyor artık ömür...

/Biliyorum;
Yalnızlığımın gölgesinde
Hazin bir yokluğun ilk sancısında
Yarım kalmış yakamoz bakışlarına daldığım bir an’ın ertesinde
Köklerini çıkarıp topaktan töresini yerine getirecek sevda.../


Elveda sevgili!
Ne darağacı kaldı yazmadığım nede giyotin
Sürgün bakışlarının esaretindeyim
Çarmıhından doğrulup bakıyorum susan sevgilere
Zincirlerin paslanmış boğazımda...
Artık ölüm türküleri söylüyorum en cesur sesimle
Ve ben artık gidiyorum
Ömrüm sana emanet
Sükûtuma sebep akıttığın son damlayla
Lügatimden düştü bütün kelimeler
Gücü kalmadı artık sözcüklerimin yaşama dair
Ayrılığın can alıcı y/anları mısralarımda
Yargısız infazların kırılan kalem sesiyle
Hasretimi duvarlara çarpıp
Sessizliğin lehçesiyle feryadımı düşerim geceye...
Adın kadar suskunum artık...



Ali Koç

/Mevsim hüzün
Düşler yaralı
Umutlar askıda
Gıcırdıyor hayaller...
Bütün şiirler sen kokan akşamlara yazıldı
Şimdi bana bir aşk daha borçlusun.../


Bir otobüs yolculuğunda hatıralar
Yüreğimin İstanbul’undan...
En soysuz cümlelerle örtündü duygular
Bir gözyaşına bin şiir döktüğüm gecede
En arka koltukta cam kenarında aktı düşler
Yırtılan karanlıktan geceye sızdı aşk
Sevdaya tohum atarken
Ayrılıkları mı doğurduk yoksa?
Gömdükçe başımı yokluğuna
Gözümden akan her damla
Çoğal(maz)dı kürdîlihicazkâr acılar
Rüzgârdaki kokunla gel(mez)di sonbahar
/Hüzünler yüzüme hazan düşse de /
Manzarasız penceremin önünde
Nefessiz özleminle boğuluyor gece
Karanlığa gözlerimden asın beni...

/Yoksunluğun pimini çekiyor yürek
Kalem ucunda infilak düşler
Sustu gece acılar, parçalamakta
Gözlerimde sen...
...Ve imge savaşında şiirler/

Ağılı sarmaşıkların yapraklarında yakınarak
Gözlerimi kâbusuna
Yüreğimi acılarınla harmanlayarak gidiyorum
Son sözündeyim bir yolculuğun
Yürekte tuzlu bir acı var
Artık ölüm daha bir yakın
Dilendiğim tüm yalanları sırtımdan attım
Ve seni anlatan tüm kutsal kitapları yaktım
Uzun yollarda bir düş karanlığımda
Sen varsın birde senli yaralar
Dağlar tenimi gözlerin...
Dağlar...
/Umutları toprağa vermeden önce
Öldürseydin beni yar ölmeden önce.../


Ali Koç

Yeniden demiştik
Ve yine yenilmişdik
Hasretiyle kaldığım yar
Kayıp gitti ellerin avucumdan
Mutluluğa yürüyemedik

Mor pembe renkleriyle
Aşka
Layıktık oysa
Firkati hak etmedik
Bahara özlemdi
Sevdamız
Yinede zemheriye küsmedik

Hüzün gözlü yar
Yakışmadı bize ayrılıklar
Acıyla hemdem olduk
Kıymet bilmedik

Şimdi anlatayım da dinle
Sensiz garip halimi

Sessizlik örtüsündeki gecenin
Yok oluş saatleri
Acıkmış bir bebeğin isyanı tadında
İçimin inlemeleri
Ayrılığın matemindeyim
Ağla(ya)mıyorum
Koyu bir sitem gözlerimdeki

Penceremi dövmekte rüzgâr
İliklerimi titreten ayaza
Sarılıyorum
Sen gibi
Sızlar her bir teli kalbimin
Hasretin bekâr kollarında
Her yer baykuş sesleri

Sensizlik
Tükenmişliğin diğer adı
İçimde bir mezar karanlığı
Aydınlatmaz
Ne dolunay
Ne de
Yedi kandilli Süreyya yıldızı



Mustafa Özoğlu

Umudun bittiği yerde bıraktım seni
Baş köşede gözlerin,
Masada ellerin,
Ve ellerimde saçlarınla...

Sensiz ölebilecek kadar güçlüyüm artık...
Ciğerlerimi söküp atamadığım sen sohbetimden sonra
Matemi giyip mavileri kusuyorum mısralarıma
Bu sabah
Sol yanımda sızı ile uyandım
Bitmeden ilki yaktım diğerini sigaramın...
Aşkın ilk hicranında
Ayrılığın artçı sarsıntıları vurdukça yüreğimi
İçime düştükçe hasret yangını
Süngü vurdum savunmasız düşüme
Zamansız düşen sibel damlasına
Aşk’ı işliyor gözlerim...
Karanlığa esir ruhuma vaveyla düşürüyor yokluluğun
Melteme emanet edip yüreğimi
Sözlerinin girdabında çırpınıyorum...
Susuyorum.

/ Ölümü avuçlayıp
Hayatı siliyorum gözlerimden.../

Topla cümlelerini dudağımdan
Kör bir bıçakla kesik sözlerim...
Yeşilini kaybetmiş gözde
Nefti yalnızlığı başlıyor artık zamanın
Hayalini karanlığa gömen Güneş’in
Yok, oluşuna dokunuyorum kirpiklerimle her lahza
Heyula sancılardan kalkıp uzanıyorum ayrılığa
Gece şahit acıma
Sana en koyusundan şiirler yazıp
Kendimi ölüme ayırıyorum
Kan bulaşıyor yitikliğin gölgesinden korkak gözüme
Asılıyorum gecenin zifir yalnızlığına...
Gri bulutlarla kefenliyorum düşü...
Umudu yıllarımızla darağacına asıyorum
Rüzgârda savrulan saçlarınla kesiliyor nefesim
İhanetin kadar kan revan gecelerde
Son’a silüetin kadar yakın artık sevda
Uzanıyorum tutmak için sensizliği
Yüreğim düş sürgünü

/ Giyotin giymiş hayalinle
Ölüm kandilleri yakıyorum gecelerime
Ver ateşini/



Ali Koç

şimdi
simsiyah gecelerde yolunmuş saçlarımda
seninkini aratmıyor lanetim Medusa'm..

yılanlarım,
dokunduğunda bir el saçlarıma,
zehirliyor kalbimi..

ve kılıcını çekmiş bir şövalyenin
tüm meydan okumasına rağmen
aşk dediğin o hediye
her damla gözyaşımda
kan tükürtüyor ağzımdan!

söyle medusa'm..
neyin bedelini ödemek üzere aşk'tan istiğfar edildik biz???
niye yalnızlığımıza mahkum edildik??

ve siz...
neden görmemektesiniz???
bana yaklaştıkça lanetlenmektesiniz !!!

ne olur...
bakmayın gözlerime...
tertemizken kalbiniz gidiniz...
mutluluğunuz için beni terkediniz.!!!

içime değen her bakışınız
bir çekiç misali...
acı veriyor...
ne olur görünüz..

bırakınız Medusa'm ve ben
bağışlayana kadar tanrılar tanrısı !

taşa can veren Allahım kaldırana kadar lanetimi

şu duvarın dibinde
onunla kalayım

atılan her sadaka da,
vazgeçtiğim aşk,
çıkınımda birikedursun..
ben aşk'ı dileyenlere yakıştırayım..


ve sen medusam
ağla !!

çınlatsın şu sarnıcı hıçkırıklarımız !!!
AĞLA !!!!
ama UTANMA !

çünkü biz......
öyle büyük sevdik ki...
çünkü biz..

biz ağladıkça temizleniyor lanetimiz...

AĞLA !


Ceyda Arslan

Ömrümden çalıyor öldüğü yerde,
Canıma kast eden tuzak bu sevdan.
Gün be gün değerin yitecek yerde,
İçimde yıllanan şarap bu sevdan,

Akıyor elimden gençlik zelali,
Kalmadı hayattan bir arzuhali.
Susuzluğu çeken kervan misali,
Çöllerde görülen serap bu sevdan

Yakarsam Allaha dilesem Dilan,
Feryadım duyulmaz eylerim figan,
Yaradan dilemiş yazılmış ferman,
Çaresiz çekilen azap bu sevdan,

Efkârın dillenir ah ile yardan,
Yüreğin dağlanır nush ile ardan,
Fermanın bellenir terk'i diyardan,
Deli gönül aşka düşerse Dilan!

Zulmüyle zalimin pul olur şanın,
Meşkiyle maşuk'un kül olur bağrın,
Nihayet bir 'meczup' kul olur namın,
Deli gönül aşka düşerse Dilan!

Hicv etme zahiri kulda gözleyip,
Senin de kibrini kırarlar Dilan!
Baldıran zehrini balda gizleyip,
Senin de sofranı kurarlar Dilan!

Aldatan gençliğin körpe çağında,
İlk günah işlenir kalp ocağında,
Aşk denen cellâdın kör bıçağında,
Senin de hükmünü verirler Dilan!

Zannetme bu devran kalacak düzde,
Gün gelecek talan vuracak güzde.
Gönlümce sevildim sanırken sözde,
Senin de boynunu bükerler Dilan!

Ah etsem ansızın kararır bahtın,
Bir sevda elinden yıkılır tahtın.
Bin kere tutulur, bozulur ahtın,
Senin de haline gülerler Dilan!

Aşk gönül ehlinde bırakmaz izan,
Çekilen cefayı tartamaz mizan.
Musalla taşında bir içli ezan,
Senin de ardından okurlar Dilan!

6+5
Celalettin Uçar

eğildim gözlerine,
soluğum kuş kadar hafif...
tut ellerimi dedim,
usulca kulağına,
sustuk..........

----

sadece gözler,
sadece eller,
ve sadece kalp
nefes aldı bu atmosferde,
buluştuk..........

----

kuşkusuz sigaran kadar,
yakındım dudağına..
ne telaşlı,
ne de aceleci,
gülümsedim!
sinsi dokunuşlarında......

------
kıvam aldı duygularım,
beyaza yatırdım tüm hüzünleri,
çıkarıp attım haybeden sevişmeleri,
zerreler bölündük..
tutkuluyduk........

----
tasviri mümkünsüz bir his,
ellerimin titreyişi,
üstüne sinmiş tenin,
kafa tutarak bütün mesafelere
beraberce,
uyuduk....

---

ve ..
o gecenin sabahında,
bir serçenin kanadında,
özlediğim kokunu yolladın bana...
mutluyduk.....


Nebile Aydın