kelimeler suya yazılmış yazılar değildi vuslata ödenen bedeldi...
belki kavuşamamanın iyiliği, belki beklemenin yürek kıpırtıları, heyecanıydı...kalbini özleyişle doldurmak biraz da ....kim sürekli yanında olanı özler ki? ? ?
söylemediklerimiz ne kadar kendimizi oluşturur ya da söylediklerimizle mi kendimiziz?içimizi arıtan o küçük yalanlardamıyız yoksa?her dakika maskesini değiştirdiğimizmiyiz? ? ?
......incitilen ’düş‘lerimiz mi kanatır bizi yeniden ....yok mudur menzile erişen yollar...ya da var mıdır tutunmaya bir umut...tükenişlerin bir sonu....tan vaktinin kızıllığı , sabah rüzgarının uyandıran esintisi nerde..kuş uçmaz, kervan geçmez uçurumlarda şimdi yüreğim.......
KRİZ VAKTİ...
HADİ SEN İÇİME..
http://img507.imageshack.us/img507/997/cheguevrabl8pc5bt5.jpg